Monday, August 27, 2007

123 ஒப்பந்தமும் போலி கம்யூனிஸ்டுகளின் நீலிக் கண்ணீரும் !

பிரணாப் முகர்ஜி போட்ட கள்ளத்தனமாக இராணுவ ஒப்பந்தம் 2005-இலேயே அம்பலமாகிவிட்டது. அமெரிக்காவின் ஆணைப்படிதான் ஈரானுக்கு எதிராக இந்தியா வாக்களித்தது என்பதும் அடுத்து அம்பலமானது. எனினும் காங்கிரஸ் அரசுக்கு அளித்து வந்த ஆதரவை அப்போதெல்லாம் மார்க்சிஸ்டுகள் திரும்பப் பெறவில்லை. மாறாக, அமெரிக்க இராணுவமும் இந்திய இராணுவமும் மே.வங்களத்திலேயே கூட்டு போர் ஒத்திகை நடத்துவதற்கு போலீசு பாதுகாப்புக் கொடுத்தாரக்ள்.
..
"அணு ஆயுத ஒப்பந்தத்துக்கு எதிராகப் எதிராகப் பாராளுமன்றத்தில் தீர்மானம் கொண்டு வரப்போவதாக" என்ற சென்ற ஆண்டு பூச்சாண்டி காட்டினார் பிரகாஷ் காரத். "அப்படி தீர்மானம் கொண்டு வந்தால் இந்த அரசே இருக்காது" என்று பிரணாப் முகர்ஜி மார்க்சிஸ்டுகளை மிரட்டினார். உடனே சரணடைந்தார்கள்.இன்றைக்கு சவடால் அடிக்கிறார்கள்.

"உலகமயமாக்கத்தை எதிர்க்கவில்லை, அது மனிதமுகத்துடன் இருக்கவேண்டும்", "சிறப்பு பொருளாதார மண்டலத்தை எதிர்க்கவில்லை, விவசாயிகளுக்கு போதுமான நட்ட ஈடு கொடுத்து நிலத்தைப் பறிமுதல் செய்ய வேண்டும்". "பொதுத்துறைகளைத் தனியார்மயமாக்குவதை எதிர்க்கவில்லை, தொழிலாளர்களின் வேலைக்கு உத்திரவாதம் தரவேண்டும்" - இதுதான் போலி கம்யூனிஸ்டுகளின் அரசியல். இப்போது , "அணுசக்தி ஒப்பந்தம் வேண்டாம் என்று சொல்லவில்லை, நாட்டின் இறையாண்மைக்கு பெரும் பாதிப்பு வந்துவிடக் கூடாது" என்று பசப்புகிறாரக்ள்.

"தனிப் பெரும்பான்மை இல்லாத ஒரு சிறுபான்மை அரசு துரோகத்தனமான ஒப்பந்தத்தைத் திருட்டுத்தனமாக இந்திய மக்கள் மேல் திணித்திருக்கிறது. இந்த அரசைக் கவிழ்ப்பதில் என்ன குற்றம்?" என்று நாடாளுமன்ற அரசியலின் வரம்புக்குட்பட்டு கேள்வி எழுப்பும் தைரியமும்கூட இவர்களுக்கு இல்லை.
..
"இந்த அரசு நிலைக்குமா என்பதை நாங்கள் ஏன் சொல்ல வேண்டும், அதை காங்கிரசு முடி செய்து கொள்ளட்டும்" என்று பேடித்தனமாக மழுப்புகிறார்கள்.
..
இந்த பசப்பல்களுக்கும், மழுப்பல்களுக்கும் காரணம் இருக்கிறது. "பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கும் தரகு முதலாளிகளுக்கும் சலுகைகளை வாரி வழங்குவதன் மூலம் தான் நாட்டைத் தொழில்மயமாக்கி முன்னேற்ற முடியும்" என்ற கருத்தில் மன்மோகனுக்கும் மார்க்சிஸ்டுகளுக்கும் எந்தவித வேறுபாடும் இல்லை.

அதனால்தான் சிங்கூரிலும் நந்திக்கிராமிலும் எத்தகைய அட்டூழியங்கள் நடந்தாலும் மார்க்சிஸ்டுகளுக்குக் கொள்கை பூர்வமாக ஆதரவுக் கரம் நீட்டுகிறார் மன்மோகன் சிங், " அணுசக்தி ஒப்பந்தத்தை ஆதரிக்குமாறு புத்ததேவைத் தொலைபேசியில் கூப்பிட்டு உரிமையோடு கோரிக்கை வைக்கிறார்.

கட்சித் தலைமை கூடி முடிவெடுப்பதற்கு முன்னதாகவே "காங்கிரசு அரசை கவிழ்க்க மாட்டோம்" என்று முந்திக் கொண்டு அறிக்கை விடுகிறார் ஜோதிபாசு.

அது மட்டுமல்லல் டாடா, அம்பானி போன்ற தரகு முதலாளிகள் முகம் சுளித்து வருத்தப்படும் படியான காரியம் எதையும் மார்க்சிஸ்டுகள் ஒருக்காலும் செய்ய மாட்டார்கள்.மேலும், அமெரிக்காவின் வால் மார்ட்டையும் கொலைகார யூனியன் கார்பைடையும் மேற்கு வங்கத்தில் தொழில் தொடங்க பாக்கு வைத்து அழைக்கும் மார்க்சிஸ்டு கட்சி, அமெரிககாவுக்கு எதிராக அத்து மீறிப் பேச முடியுமா? அதனால்தான் அடக்கி வாசிக்கிறார்கள்.

"முழுவதும் நனைந்த பின் முக்காடு எதற்கு?" என்கிறார் மன்மோகன் சிங். "முக்காட்டை எடுப்பதற்கு மட்டும் நாங்கள் அனும்திக்கவே மாட்டோம்" என்று முழங்குகிறார்கள் மார்க்சிஸ்டுகள் இதுதான் அணுசக்தி ஒப்பந்தத்தில் இருவருக்கும் உள்ள 'கொள்கை' வேறுபாடு.

இன்றைக்கு 'பாஸ்' பொத்தானைத்தான் அமுக்கினோம் என்கிறார் யெச்சூரி.நெருக்கடி எப்ப வந்தது என்று கேட்கிறார்.

இவர்களுடைய வலைப்பதிவர் சந்திப்பு சொல்கிறார்...இந்த ஒப்பந்தமே நாங்கள் எதிர்த்தது (?) காரணமாகத்தான் மக்களுக்கு தெரியவந்துருக்கிறது என்கிறார்.
இது குறித்து தோழர் சந்திப்புக்கு சின்ன கட்டபொம்மன் அவர்கள் போட்ட பதில் பின்னூட்டத்தை கருத்து சுதந்திரம் மிக்க சந்திப்பு அவர்கள் பிரசுரிக்காமல் விட்டதால் அதனை இங்கு இணைத்துள்ளோம்.

தோழர் சந்திப்பு அவர்களே!

அணு சக்தி ஒப்பந்தத்தை மக்களிடம் அம்பலப்படுத்தியதில் இடதுசாரிகள் எனக் கருதிக்கொள்பவர்களின் பங்களிப்பை ஒத்துக்கொள்ளும் முன் ஒரு விசயம்.. இது ஏதோ தனியானதோர் ஒப்பந்தம் போலவும் இதற்கும் அமெரிக்க ராணுவ உடன்பாட்டுக்கும் சம்பந்தமில்லாதது போலவும் தோற்றத்தை உருவாக்குவது ஏன்? 2005இலேயே அமெரிக்காவுடன் உடன்பாடு எட்டப்பட்டு விட்டது..அதன் தொடர்ச்சியாகத்தானே 123?

இதெல்லாம் ஏதோ இன்றைக்குதான் தெரிந்தது போல பாராளுமன்றத்தில் சவடால் அடித்தது தவிர போலிகள் சாதித்தது என்ன?

கடந்த 2 ஆண்டுகளாக இதனை மக்கள் மத்தியில் எடுத்துச் சொல்லாமல் இருந்தது ஏன்?

நாட்டை அடிமையாக்குகிறது இந்த அரசு என்பது தெளிவான பின்னும் ஆதரவை திரும்பப்பெறுவதில் என்ன தயக்கம்? தேர்தலை சந்திக்கத் தயங்குவதுதானே? வங்காள விவசாயிகள் சிந்திய ரத்தம் வரும் தேர்தலில் காவு கேட்டு விடும் எனும் பயமா? காரத்தும், யெச்சூரியும் மாத்தி மாத்தி அடித்த சவடால்கள் கடைசியில் "வாபஸ் பெறுவதைப் பற்றி காங்கிரசு முடிவெடுக்கட்டும்" என்று பிளேட்டையே மாத்திப் போட்டதைப் பார்க்கும்போது, தப்பித்தவறி யெச்சூரியோ, காரத்தோ கோடம்பாக்கம் பக்கம் வந்தார்களென்றால் வடிவேலுவின் மார்க்கெட் சரிந்து விடும் என்பது நிச்சயம்!
Related:
..
..

Labels: ,

10 Comments:

Blogger சந்திப்பு said...

கம்யூனிச எதிர்ப்பு அமெரிக்க ஏஜன்டுகளே... இதோ கீழே இருக்கும் அறிக்கையை படியுங்கள்.... இடதுசாரிகள் 2005ஆம் ஆண்டு வெளியிட்ட கூட்டறிக்கை. இந்திய - அமெரிக்க இராணுவ உடன்பாட்டிற்கு எதிரானது. கண்ணை மூடிக் கொண்டு கம்யூனிச அவதூறை பரப்புவதன் மூலம் நீங்கள் உண்மையான கம்யூனிஸ்ட்டுகளாகி விடமுடியாது. காட்டுக்குள்ளே இருப்பவர்களக்கு நாட்டுக்குள் நடப்பது என்ன வென்று புரியாது. அதனால்தான் கல்லை கண்ணாடி வீட்டுக்குள் உட்கார்ந்து கொண்டு எரிகிறீர்கள்.

LEFT PARTIES PROTEST INDO-US AGREEMENT



Reject This Framework Of Indo-US Relations: Karat


Characterising the new framework for India-US defence relationships as against the security and strategic interests of the country, the Left parties have urged the government not to proceed with it any further. The defence minister had signed the framework during his recent US visit.


The Left parties organised a public meeting against the “New Framework For The India-US Defence Relationship” on July 8, at the Constitution Club in New Delhi. The meeting commenced by observing two-minute silence to condole the death of innocent persons in London bomb blasts.



The meeting held in the Constitution Club was presided over by CPI general secretary A B Bardhan, while CPI(M) general secretary Prakash Karat was the main speaker of the meeting. He detailed the implications of signing the framework for the security of the nation. Asserting that the framework is against the understanding incorporated in the CMP of the UPA government, Karat called upon the Left parties to conduct a nationwide campaign to educate people about the dangerous implications of the framework.



A B Bardhan objected to the fact that the defence minister, who had ostensibly gone on an “exploratory” visit, had ended up with signing the agreement. Anand Bazar Patrika has headlined the signing of the agreement as “burning the ghost of NAM” The CPI leader took strong exception to the formulation in the framework which allow cooperation with the US in multilateral actions outside the framework of the United Nations. He emphasised that it may end up trying up India with US like Japan. Another aspect of the agreement is to encircle China.



The meeting was also addressed by the RSP leader Abani Roy and the Forward Bloc leader Shyamacharn Gaur.



Below we are reproducing the text of the speech delivered by CPI(M) general secretary Prakash Karat at the Left parties’ meeting.



THE framework agreement on Indo-US Defence Relations signed in Washington recently is a major step to harness India to serve the US strategic goals in Asia.



The Indo-US military collaboration began in January 1992, during the Narasimha Rao government. An India-US Army Executive Steering Committee was set up. This was followed by the setting up of the Joint Steering Committee of the two navies. Joint naval exercises were conducted in 1992. In 1994, the Joint Steering Committee of the two air forces was set up.



The Indo-US Military Cooperation Agreement was signed in 1995. This agreement, the first of its kind, provided for officers of the Indian armed forces being sent to the United States for training programmes, staff exchanges and joint exercises.



The BJP-led government took forward the military collaboration to the level of a strategic alliance. This was in keeping with the Vajpayee government’s declaration that India was a natural ally of the United States.



After the interruption caused by the sanctions imposed by the United States after the Pokhran explosion in 1998, the BJP-led government proceeded rapidly to cement a strategic alliance with the United States. This involved regular joint exercises between the defence wings of the two armed forces and resumption of the International Military Exchange and Training (IMET) programme for the Indian armed forces.



The BJP-led government offered port and airport facilities for the US armed forces when they began their military operations in Afghanistan after the September 11 terrorist attacks. The Vajpayee government was disappointed when the United States decided to make Pakistan the frontline state and ally. The BJP-led government redoubled its efforts to make India act as a junior partner for the US strategic interests in the region.



It is in this period that the Indian government allowed the FBI to set up its office in Delhi. It was the first country to welcome the National Missile Defence programme announced by President Bush. The BJP-led government agreed to use Indian naval ships to escort US ships through the straits of Malacca.



The current agreement takes this strategic and military cooperation further. There are four major features which stand out and which are not in India’s security and strategic interests.



Firstly, the agreement says the two defence establishments will “collaborate” in multinational operations when it is in their common interests. There is no mention of the United Nations auspices for such operations. By this clause, India has accepted the US concept of multinational operations in third countries without UN mandate. It is well known that such operations such as the multinational force in Iraq are commanded solely by the United States military. The UPA government should explain what are the multinational operations outside the purview of the United Nations in which India can participate with the United States.



Secondly, the agreement states that both countries will expand collaboration relating to missile defence. It is well known that the United States is actively trying to build a missile defence shield by drawing in Asian countries as part of its National Missile Defence system. Japan has already agreed to be part of the system.



The United States cannot be offering the Patriot missile system without expecting India to be part of this overall missile defence system.



One should remember that in the 1990s the United States sought to prevent India developing its missile defence system. Two instances can be cited. In 1992 the US pressurised Russia to cancel the sale of the cryogenic rocket engines to India by threat of sanctions against the Russian space agency, Glavkasmos. In August 1993, the USA alongwith G7 countries issued a diplomatic note to India not to deploy the Prithvi missiles and to stop the Agni programme.



If the United States is today offering the Patriot missile system to India, it is only with the motive of interlocking India in its missile defence system.



India and the United States have gone beyond just talking about ballistic missile defence. In a report in The Hindu dated October 9, 2004 by Amit Baruah, an interview to the October issue of Force magazine by David Mulford, the US ambassador to India has been cited. “Asked if he saw the possibility of the two countries going beyond merely talking about such defences, the ambassador was quoted as saying, `Yes, I think that is what is under discussion now. There has already been a discussion about technology and systems.’ Do you think that ballistic missile defences would destabilise the entire region? No, the ambassador responded, stressing that these were defensive systems. `The only problem that I see is that it is a technically complicated subject and there are different generations of systems available. So the issue is to figure out which system is needed where. This is a complicated process.’ Mr Mulford said.”



Thirdly, the agreement talks about shared security interests in protecting free flow of commerce via land, air and sea lanes alongwith preventing the spread of weapons of mass destruction and associated materials, data and technology. It is unfortunate that the UPA government does not view security issues in Asia as those which can be discussed and resolved among the Asian countries but seeks to advance US interests in the region. For instance, the security of the sea lands is an issue in which the US has already involved the US Navy in the Malacca straits.



It is significant that Malaysia and Indonesia took the stand that they can cooperate with Singapore to ensure the security of the sea-lanes in their region when the later proposed to involve the United States. The formulations in this section seek to involve India in the proliferation security initiative sponsored by the US. The US has set up a Regional Maritime Security Initiative (RMSI) in which Australia and Singapore are participants.



The littoral states of the straits of Malacca are Malaysia, Indonesia and Singapore. Both Malaysia and Indonesia are opposed to the introduction of external armed forces in guarding the Malacca straits. Unlike Singapore, which wants the involvement of the US, the two countries have been advocating a joint regional initiative in the ASEAN.



The chief of the Indonesian navy stated in January 2004 that “Indonesia deems it not necessary to include troops from outside countries including the United States – to be involved in safeguarding the strategic waterway” (Jakarta Post, June 17, 2004).



Fourthly, the prospects for co-production of defence equipment are mentioned. This is clearly meant to allure India to buy F16 fighter planes and open the market for US weaponary. But we find no specific commitment on lifting the curbs on supply of high technology, which has been raised by India continuously.



The UPA government should know the track record of the United States in using weapons supply as a political tool. Time and again the US has cut off supplies or imposed sanctions through decisions of the US Congress or the administration whenever it perceives a country as not willing to accept its policies and strategic goals.



The United States wishes to see India as its reliable ally like Japan, South Korea and Philippines. That is why it offered to station an Indian officer in the Pacific Command and the Central Command. The demand that India should have a position in the Central Command was being made by the BJP-led government and the pro-American strategic experts. Further, the agreement displays USA’s interests to make the two armed forces compatible for joint operations through “inter-operatability.”



The UPA government, in its Common Minimum Programme, has committed to pursue an independent foreign policy and promote multipolarity in international relations. Regarding the United States, the CMP states, “Even as it pursues closer engagement and relations with the USA, the UPA government will maintain the independence of India’s foreign policy positions on all regional and global issues.”



Can the defence minister and the UPA government explain whether this agreement is in consonance with this approach in the CMP?



The Indo-US defence agreement comes at a time when the US is actively working to contain China. It is pressurising the European Union not to lift its embargo on supply of arms to China. Donald Rumsfeld, the US secretary of defence, has recently in Singapore voiced concern about China’s defence expenditure and acquisition of arms. The United States does not see China as a strategic partner but as a strategic rival. In contrast, the US approach manifested in this agreement is to prop up India as a counterweight.



It is clear that India will be given concessions only if it plays the role the US has designated for it in its global and Asian strategy.



The union defence minister Shri Pranab Mukherjee, before leaving for the United States, told the media that he is going on an “exploratory” visit. If such an “exploration” has resulted in this agreement, one shudders to think of what will be the outcome of a substantive visit.



This agreement has come just before the first official visit of our prime minister to Washington this month. There are apprehensions. The government is anxious to get US support for the permanent membership of the Security Council. The government should be warned not to give further concessions to the United States.



The stand of the Left parties on defence, security and foreign policy issues is resented by the BJP. L K Advani had warned the UPA government not to allow the communists to meddle in security matters. This was stated when we protested against the chief minister of Assam saying that the FBI is welcome to investigate the bomb blasts in the state last year. Advani had justified the FBI being involved in such enquiries. After all, this is the gentleman who in 1999 welcomed the first India-US joint naval exercises. And this is the gentleman who was the first home minister to pay a visit to the CIA headquarters at Langley. It is not surprising, therefore, that the BJP has welcomed this agreement wholeheartedly.



We are rejecting the contention that the Left cannot have any say in security, defence and foreign policy issues. It is our intervention that rallied the opposition against sending troops to Iraq at a time when the Vajpayee government was on the verge of deciding to do so. We shall not hesitate to express our opinion. Matters of security, defence and foreign affairs cannot be treated as a holy cow and kept away from public debate and scrutiny.



The framework of the Indo-US defence relations should be rejected. Let it remain just a framework skeleton. It should not be fleshed out.

3:57 PM  
Anonymous சின்ன கட்டபொம்மன் said...

சந்திப்பு வலைதளத்தில் அணுசக்தி ஒப்பந்தம் சம்பந்தப்பட்ட பதிவிற்கு நான் மறுப்பெழுதி,
சந்திப்பு பிரசுரிக்க மறுத்த பின்னூட்டத்தை இங்கே வெளியிடுமாறு கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

################################
தோழர் சந்திப்பு அவர்களே!
அணு சக்தி ஒப்பந்தத்தை மக்களிடம் அம்பலப்படுத்தியதில் இடதுசாரிகள் எனக் கருதிக்கொள்பவர்களின் பங்களிப்பை ஒத்துக்கொள்ளும் முன் ஒரு விசயம்.. இது ஏதோ தனியானதோர் ஒப்பந்தம் போலவும் இதற்கும் அமெரிக்க ராணுவ உடன்பாட்டுக்கும் சம்பந்தமில்லாதது போலவும் தோற்றத்தை உருவாக்குவது ஏன்? 2005இலேயே அமெரிக்காவுடன் உடன்பாடு எட்டப்பட்டு விட்டது..அதன் தொடர்ச்சியாகத்தானே 123?

இதெல்லாம் ஏதோ இன்றைக்குதான் தெரிந்தது போல பாராளுமன்றத்தில் சவடால் அடித்தது தவிர போலிகள் சாதித்தது என்ன?

கடந்த 2 ஆண்டுகளாக இதனை மக்கள் மத்தியில் எடுத்துச் சொல்லாமல் இருந்தது ஏன்?

நாட்டை அடிமையாக்குகிறது இந்த அரசு என்பது தெளிவான பின்னும் ஆதரவை திரும்பப்பெறுவதில் என்ன தயக்கம்? தேர்தலை சந்திக்கத் தயங்குவதுதானே? வங்காள விவசாயிகள் சிந்திய ரத்தம் வரும் தேர்தலில் காவு கேட்டு விடும் எனும் பயமா? காரத்தும், யெச்சூரியும் மாத்தி மாத்தி அடித்த சவடால்கள் கடைசியில் "வாபஸ் பெறுவதைப் பற்றி காங்கிரசு முடிவெடுக்கட்டும்" என்று பிளேட்டையே மாத்திப் போட்டதைப் பார்க்கும்போது, தப்பித்தவறி யெச்சூரியோ, காரத்தோ கோடம்பாக்கம் பக்கம் வந்தார்களென்றால் வடிவேலுவின் மார்க்கெட் சரிந்து விடும் என்பது நிச்சயம்!
###################################

4:29 PM  
Blogger கோபா said...

சந்திப்பு...

மே.வங்காளத்துல 15 பேரை சுட்டுக் கொன்றதை நியாயப்படுத்தி சென்னை பகுதியில் பலத் தெருமுனை கூட்டங்கள் போட்டு பேசத் தெரியுது.

ஆனா நாட்டை அடமானம் வைக்கிற ஒப்பந்தத்தை எதிர்க்குறோம் என்று அறிக்கை மட்டும் விட்டுட்டு பாருங்க என்கிறீர்களே...

மக்களிடம் இந்த ஒப்பந்தத்தை அம்பலப்படுத்த விடாமல் தடுத்த சக்தி எது?

4:59 PM  
Blogger கோபா said...

மக்களிடம் இந்த ஒப்பந்தத்தை அம்பலப்படுத்த விடாமல் உங்களை தடுத்த சக்தி எது ?

5:05 PM  
Blogger சந்திப்பு said...

கோபா இந்திய நாடு முழுவதும் கடந்த ஆகஸ்ட் 16 ஆம் தேதி முதல் 28 ஆம் தேதி வரை இந்த விசயத்திற்காக நாடு முழுவதும் தெருமுனைக் கூட்டம் - பிரச்சார இயக்கங்களை நடத்தி வருகிறோம். மேலும் நாளைய தினம் தமிழகத்தில் நடைபெறும் மறியல் இயக்கத்தின் பிரதான கோரிக்கைகளில் ஒன்று இந்த உடன்பாடு. எங்களைப் பொறுத்தவரை தத்துவமும் - நடைமுறையும் இணைந்தே இருக்கும்.

5:33 PM  
Blogger கோபா said...

சந்திப்பு,

2 ஆண்டுகளாக 123 ஒப்ப்ந்தத்தை மக்களிடம் அம்பலப்படுத்த என்ன செய்தீர்கள் என்று கேட்டால்; போன வாரம் நாடு முழுவதும் தெருமுனைக் கூட்டம் போட்டோம் என்கிறீர்கள்.

அதுதான் தெரிந்ததுதானுங்க, இப்பத்தான் எதிர்க்கிறீரக்ள் அதுகூட சும்மாதான் என்று தானுங்க நாங்க சொல்கிறோம்.

நேற்று நிலவரம் தெரியுமா !!

காங்கிரசுடன் இடதுசாரிகள் நடத்திய பேச்சுவார்த்தை முடிவில் 'கருத்து வேறுபாட்டை போக்க கூட்டுகுழு' அமைக்க முடிவு என்று அறிவித்து உள்ளனர்.

அடிமைச் சாசனம் என்று ஒத்துகொள்கிறீர்கள், அதுல திருத்தம் பண்ண 'மண்'மோகனும் சரி அவருடைய பாஸ் புஷ்-ம் சரி ஏத்துக்கிற மாட்டோம் என்று தெளிவுபட சொல்லிட்டாங்க.

அதுனால கூட்டுக்குழு- வின் நோக்கம் என்ன?

பி.ஜே.பி நேற்றே சொல்லிட்டார்கள் 'நாங்க 123 யை எதிர்க்க மாட்டோம்' என்று.

உங்களால் அப்படி நேரடியாக சொல்ல முடியாது என்பதால் கூட்டுகுழு, அது, இது என்று பசப்புகிறீர்கள்.

9:14 AM  
Blogger பாவெல் said...

தோழர் கட்டபொம்மன்

எதுக்கு இந்த 'சந்திப்பு'
கோமாளிக்கு 'தோழர்'
என்ற மதிப்புக்குறிய
வார்த்தைகளையெல்லாம்
பயன் படுத்துகிறீர்கள்?

சந்திப்பு ஒரு கூலிக்கு
மாரடிக்கும் "அப்பாவி"
அவருக்கு டாடாஸ்டுகளின்
நிலைபாடுகளை கூட சரியாக
விளக்கி பேசத் தெரியாது,
கேட்டு தான் சொல்வார்.
CPM கட்சியில் உள்ள உண்மையான
தொன்டனுடைய உணர்வை,
அந்த தலமையின் துரோகத்தனத்தை
அறியாத 'தோழர்களின்' உணர்வை நாம்
சந்திப்பிடம் எதிர்பார்க்க கூடாது.
ஏனெனில் சந்திப்பு CPM என்கிற தனியார்
நிறுவனத்தில் "தொழிலாளி"யாக பணிபுரிகிறார்.

எனவே அவருக்கு தெரிந்த
"அமெரிக்க ஏஜென்ட், காடு,துப்பாக்கி, நக்சலைட்"
போன்ற வார்த்தகளை மீண்டும் மீண்டும்
சொல்லிக்கொண்டே இருப்பார்
அப்ப தானே அவருக்கு
"கூலி" கிடைக்கும்.

எனவே நான் சொல்ல வருவது என்ன என்றால்,
அண்ணன் சந்திப்புக்கு நாம் புரிய வைப்பதற்கு
ஒன்றுமே இல்லை என்பது தான் !

ஏம்பா சந்திப்பு
நீம் பாட்டுக்கு ஏன் தத்துவம், நடைமுறைன்னெல்லாம்
பேசிக்கிட்டிருக்க,
இதெல்லாம் உனக்கே
ரொம்ப ஓவரா தெரியல ?

10:00 PM  
Blogger கோபா said...

சந்திப்பு,

2 ஆண்டுகளாக 123 ஒப்ப்ந்தத்தை மக்களிடம் அம்பலப்படுத்த என்ன செய்தீர்கள் என்று கேட்டால்; போன வாரம் நாடு முழுவதும் தெருமுனைக் கூட்டம் போட்டோம் என்கிறீர்கள்.

அதுதான் தெரிந்ததுதானுங்க, இப்பத்தான் எதிர்க்கிறீரக்ள் அதுகூட சும்மாதான் என்று தானுங்க நாங்க சொல்கிறோம்.

நேற்று நிலவரம் தெரியுமா !!

காங்கிரசுடன் இடதுசாரிகள் நடத்திய பேச்சுவார்த்தை முடிவில் 'கருத்து வேறுபாட்டை போக்க கூட்டுகுழு' அமைக்க முடிவு என்று அறிவித்து உள்ளனர்.

அடிமைச் சாசனம் என்று ஒத்துகொள்கிறீர்கள், அதுல திருத்தம் பண்ண 'மண்'மோகனும் சரி அவருடைய பாஸ் புஷ்-ம் சரி ஏத்துக்கிற மாட்டோம் என்று தெளிவுபட சொல்லிட்டாங்க.

அதுனால கூட்டுக்குழு- வின் நோக்கம் என்ன?

பி.ஜே.பி நேற்றே சொல்லிட்டார்கள் 'நாங்க 123 யை எதிர்க்க மாட்டோம்' என்று.

உங்களால் அப்படி நேரடியாக சொல்ல முடியாது என்பதால் கூட்டுகுழு, அது, இது என்று பசப்புகிறீர்கள்.

10:32 AM  
Blogger கோபா said...

அமெரிக்க - இந்திய இராணுவ ஒப்பந்தத்தை கிழித்தெறிவோம்!

ஆகஸ்டு 29, 2007 - தமிழகமெங்கும் ஆர்ப்பாட்டம் !



சென்னையில்

மாலை 5 மணி
மெமோரியல் ஹால்
G.H எதிரில்


அனைவரும் வருக !

http://i164.photobucket.com/albums/u35/poarmurasu/123-1.jpg


http://i164.photobucket.com/albums/u35/poarmurasu/123-2.jpg

10:35 AM  
Blogger புத்தகப் பிரியன் said...

அடிமையாக மாட்டோம்,அடியாளாக மாட்டோம் !

மறுகாலனியாக்கம் என்ற படுகுழிக்குள் இந்தியாவைத் தள்ளிய காட் ஒப்பந்தமும் இப்படித்தான் நம் மீது திணிக்கப்பட்டது, 1994-இல் அமைச்சரவைக்கும் நாடாளுமன்றத்துக்கும் தெரியாமல் ஒரு அதிகாரிகள் குழுதான் அதிலும் கையெழுத்திட்டது. பிறகு நாடாளுமன்றம் அதற்குத் தலையாட்டியது. அந்த மறுகாலனியாக்கம்தான் இன்று நாள் தோறும் மக்களை மரணக்குழியில் தள்ளி வருகிறது.

மறுகாலனியாதிக்க அடிமைத்தத்தின் கோரமான உச்சக் கட்டம்தான் இந்த அனுசக்தி ஒப்பந்தமும் இந்திய அமெரிக்க இராணுவ ஒப்பந்தமும்! மறுகாலனியாதிக்கக் கொள்கை பொதுத்துறைகளைப் பன்னாட்டு முதலாளிகளுக்குத் தாரைவார்த்திருக்கிறது. விளைநிலங்களைப் பிடுங்கி பன்னாட்டு முதலாளிகளுக்குப் பட்டா போட்டுக் கொடுத்திருக்கிறது. விவசாயிகளைத் தற்கொலைக்குத் தள்ளியிருக்கிறது. இப்போது அது நம்முடைய மானத்தையும், பெயரளவு இறையாண்மையையும் கூடத் காவு கேட்கிறது. ஆக்கிரமிப்பு வெறி பிடித்த அமெரிக்க வல்லரசுக்கு நம்மையும் நம் நாட்டையும் அடியாளாக மாறச் சொல்கிறது. இதை நாம் அனுமதிக்கப் போகிறோமா? இந்த அவமானத்தைச் சகித்துச் கொள்ளப் போகிறோமா?

நாட்டுபற்றும் தன்மான உணர்ச்சியும் கொண்ட ஒவ்வொரு வரும் சிந்திக்க வேண்டும். இந்தத் துரோக ஒப்பந்தத்தை முறியடிக்கக் களத்தில் இறங்க வேண்டும்.
அணுசக்தி ஒப்பந்தத்தைத் தூக்கியெறிவோம்!

அமெரிக்க - இந்திய இராணுவ ஒப்பந்தத்தை கிழித்தெறிவோம்!

அமெரிக்க மேலாதிக்க எதிர்ப்பின் ஆசியத்தளமாக இந்தியாவை மாற்றியமைப்போம்!

http://puthagapiriyan.blogspot.com/2007/08/blog-post_5171.html

12:25 PM  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home